Mens en medemens

Welke waarden vind ik belangrijk in het leven? En vooral waarom is dat zo belangrijk voor mij... Ook zal ik 3 casussen bespreken. 

Welke waarden vind ik belangrijk in het leven? 

familie en vrienden


Mensen die belangrijk zijn in je leven. Een lief hebben is misschien leuk (al ken ik het gevoel tot nu toe zelf nog niet) maar als je daardoor je vrienden en familie in de steek laat, dan is dat niet goed! 

Het zijn die mensen die je nodig hebt, na de breuk. 
Zij kennen je het langst, het best. Zij weten hoe ze je moeten aanpakken als je met een bepaalde emotie worstelt. 

Zij zijn er voor je, je hele leven lang. Tot de dood jullie scheid. Dit geldt zeker voor familieleden. 

respect 

Ik vind ook respect een zeer belangrijk element in onze samenleving. Het is er soms te weinig. 
Een simpele 'Dank je wel' is toch vlug gezegd of niet? 

Mensen floepen er soms echt een belediging uit naar iemand anders. Maar soms hebben ze niet door hoe onrespectvol die wel is. Een fout die moet vermeden worden volgens mijn mening. Een fout die velen maken, ik wellicht ook, daar is geen twijfel over. Maar meestal is het eruit voor je het weet. Sommigen zwijgen, anderen bieden meteen hun verontschuldigingen aan en zeggen dat ze het niet meenden. Ze geven extra uitleg bij hun gedrag. 

Respect ligt niet enkel in een 'Dank je wel' zeggen. Respect voor elkaar definieer ik ook als elkaar laten uitspreken, luisteren naar elkaar, er zijn voor elkaar! 
Het is niet leuk dat mensen je steeds onderbreken. Je voelt je oninteressant, achteruit geschoven, niet belangrijk genoeg... 
Mensen moeten zich meer bewust worden van hun respect - gebruik tegenover anderen. Daarbij speelt het taalgebruik een belangrijke rol. Je kan iets zeggen tegen iemand maar de manier waarop is ook een element waarmee we rekening moeten houden. De persoon kan het slecht opnemen terwijl je het helemaal niet zo bedoelde. 
We moeten er ons van bewust zijn dat ons taalgebruik - zowel verbaal als non - verbaal - de boodschap anders kan laten overkomen dan dat we oorspronkelijk bedoelden. 
Een voorbeeld: 
Je kan zeggen dat iemand een mooie jurk aan heeft vandaag maar je zegt dat terwijl je met je buurman/ buurvrouw in klas of op straat staat te lachen. De persoon die de jurk draagt kan dat opnemen als 'Wat een lelijke jurk heb je aan, hij is echt lachwekkend..'

Eerlijkheid en vertrouwen

Ook deze waarden dragen bij tot een betere wereld. Moest iedereen eerlijk zijn tegenover elkaar, zou er misschien meer verdraagzaamheid en rechtvaardigheid zijn op de wereld. 
Vertrouwen ligt een beetje in dezelfde aard vind ik persoonlijk. Als twee personen altijd eerlijk zijn tegenover elkaar, ontstaat er een vertrouwensband.
Je vertelt wel eens iets in vertrouwen tegen die persoon. Uiteraard moet die persoon dan ook zijn mond houden daarover. Anders is die band weg. Dat zou zonde zijn, want in onze maatschappij moet je opletten met wat je zegt (in vertrouwen of niet) tegen iemand anders. 


Conclusie:
Het is belangrijk voor mij om met deze waarden rekening te houden. Zo voel ik me aanvaard. Zo voelen anderen zich goed in hun vel. Zomaar, zonder reden, iets uit je mond laten komen en dan niet kunnen verantwoorden waarom je dat precies gezegd hebt. Dat moet tegen gegaan worden! Uit eigen ervaring weet ik dat het moeilijk is om dan vrede te kunnen nemen met de kritiek van anderen. Je weet niet of die opbouwend of net afbrekend is. 

Welke waarden in onderstaande casussen spreken mij aan? 

Casus 1: Taken te laat indienen.

Voor de evaluatie van opleidingsonderdelen moeten vaak ook opdrachten ingeleverd worden. Docenten stellen hiervoor duidelijke deadlines op. Toch zijn er ook altijd studenten die één of twee dagen na het verstrijken van de deadline hun opdracht binnen leveren. In de praktijk gebeurt het soms dat de docent papers accepteert en beoordeelt die na de deadline worden ingeleverd.

Is dit rechtvaardig?

Het is natuurlijk zo dat deadlines, ook deadlines zijn. Persoonlijk vind ik het goed dat de docenten dan nog de in principe de laattijdige papers nog accepteren. Maar anderzijds mag het ook niet misbruikt worden. 
Sommigen zouden daarvan kunnen profiteren en steeds te laat hun paper indienen, dat zou niet te tolereren mogen zijn. Maar 1 keer een paper later indienen dan de oorspronkelijke dag is toch niet zo'n drama? Natuurlijk moet er ook hier een limiet op staan, bijvoorbeeld binnen de 5 dagen na de oorspronkelijke deadline. 
Het is natuurlijk wel belangrijk dat docenten een deadline stellen. In het middelbaar en lager onderwijs was dat ook al zo. Maar de docenten moeten ook toegevend zijn. In het middelbaar zeiden sommige leerkrachten: Je weet die opdracht al een maand op voorhand en net nu is je printer stuk? De leerkracht geloofde je niet, maar hé! Dat kan toch?? 
Zelf heb ik het nog nooit meegemaakt dat ik iets te laat indiende of met bovenstaande excuses moest afkomen. Maar het is toch waar! Het kan toch dat je printerinkt net op is als je iets wil afdrukken en dat de winkels reeds gesloten zijn. Het is toch menselijk om eens iets te vergeten of je ergens in te vergissen... 



Casus 2: Quota voor vrouwen en positieve discriminatie. 
Sinds enige tijd is wettelijk bepaald dat er evenveel mannen als vrouwen op kieslijsten moeten staan. Ook voor bepaalde advies- en bestuursorganen van overheidsdiensten zijn er minima bepaald voor vrouwelijke vertegenwoordiging. Op gezette tijden weerklinkt bovendien de vraag om aan beursgenoteerde ondernemingen quota op te leggen voor hun raden van bestuur. Op sommige universiteiten wordt een deel van het onderzoeksgeld exclusief voorbehouden voor vrouwelijke onderzoekers. Op die manier wordt een meer gelijke verdeling van de universitaire posities nagestreefd.
Is dit rechtvaardig?

Ik vind het rechtvaardig dat mannen gelijkgesteld worden met vrouwen. De tijd dat de vrouw minderwaardig is en enkel het huishouden moet doen is voorbij. In sommige culturen leeft het nog en wie weet in sommige gezinnen in België ook.
Ik vind het wel fair dat vrouwen evenveel kansen krijgen als mannen. Want wat is er mis met een vrouwelijke politieagente of een vrouw in je gemeentelijk brandwerenkorps? Niets toch? Zolang ze hun job goed doen is er niets mee vind ik. 
Kijk maar naar politica Maggie De Block. Zij is de meest besproken politicus van 2013, maar waarom? -> Omdat ze net zo eerlijk is over en in de politiek! 
Want het is toch waar: Wat zijn we met eisen die gesteld worden waarvan we reeds weten dat ze niet te halen zijn... Niets, juist ja! 

Hetzelfde vind ik met de geaardheid van mensen. De ene is hetero, de ander homo en nog een ander is een lesbienne... 
Ik vraag me soms af waarom mensen daar zo moeilijk over doen? 
Als die mensen gelukkig zijn? Laat ze toch doen dan! 
Sommige mensen reageren er toch nog anders op maar ik stel me altijd de vraag: 'Als het mijn kind zou zijn die afkomt dat hij homo of dat zij lesbienne is.. Ik zou er geen probleem mee hebben zolang mijn kind gelukkig is!' 
>>> Zolang je maar gelukkig bent in het leven. Dit omringd door de mensen die je graag hebben, die je appreciëren om wie je bent en hierbij aansluitend die je waarderen. 




Casus 3: Gezondheidszorg. 

In discussies over de financiering van de gezondheidszorg is eigen verantwoordelijkheid niet zelden een voorwerp van discussie. Sommigen stellen dat mensen die er een levensstijl op na houden waarvan geweten is dat er een groot gezondheidsrisico aan verbonden is (bv. roken, gevaarlijke sporten) en vervolgens ziek worden (bv. longkanker) of slachtoffer worden van een ongeval dat aan zichzelf te wijten hebben. Gezien de grote financiële druk die er bestaat op de gezondheidszorg moeten deze mensen zelf opdraaien voor de kosten.

Is dit rechtvaardig?

Ik vind deze casus zeer interessant om te bespreken. Iedereen heeft recht op gezondheidszorg, want iedereen heeft het nodig! Iedereen gaat wel eens naar de dokter, iedereen heeft recht op medicijnen als hij/ zij er nodig heeft. 
En ja: Er zijn misschien mensen die hun gezondheid op het spel zetten door te roken en dergelijke maar het is hun keuze. Je kan hen wel aansporen om te stoppen met roken maar als ze niet willen, dan willen ze niet! Als die personen bijvoorbeeld (zoals in de casus gezegd) dan longkanker krijgen, ga je toch niet zeggen: 'Het is je eigen schuld, ik heb je altijd gezegd dat je moest stoppen met roken!' Dat ga je heus niet doen! Integendeel, kanker is een ziekte waar iedereen van aangedaan wordt. Je gaat niet zeggen dat hij/ zij het zelf gezocht heeft! Het overkomt de mens nu eenmaal. Het kon evengoed zijn dat die persoon nog steeds longkanker ging krijgen, ook al was hij/ zij gestopt met roken...
Nog iets daarover: Op de sigaretten pakjes plaatsen ze foto's over hoe je longen er uitzien. En met dergelijke zaken die er allemaal moeten voor zorgen dat die mensen stoppen met roken.. Maar doen ze het? Neen, die foto's hebben ook geen zin. Ze kijken er niet eens naar.. 
Het heeft dus zeker geen zin om die mensen zelf voor de kosten te laten opdraaien. 
Iedereen is gelijk voor de wet. Dus ook op het gebied van gezondheidszorg! 



bronnen: 

Marianne. (2013). Het spijt me… Geraadpleegd op 30 oktober 2013, op http://marreiki.wordpress.com/tag/leugens/.

De Vylder. S. (2013). Studiewijzer RZL. (ongepubliceerd) studiewijzer. VIVES campus Tielt, Tielt (Beligë).