Mens en samenleving

In dit thema zal ik het vooral hebben over onze maatschappij.
Hoe ik onze maatschappij omschrijf, wat er typisch is, of dat positief of negatief is.. 
Ook een artikel van Paul Verhaeghe over het neoliberalisme neem ik voor jullie even onder de loep. 

Hoe zie ik onze samenleving?

Ik bespreek dit het liefst met een paar foto's..

Met deze foto's wil ik aantonen dat er nog meer verdraagzaamheid moet zijn op onze wereld. 
De bovenste foto gaat in de juiste richting. Er is reeds verdraagzaamheid maar nog niet genoeg! De onderste foto, maakt dit duidelijk. Er zijn nog te veel kinderen die gepest worden. Nog teveel zaken die niet mogen gebeuren in onze wereld. Enkele voorbeelden: oorlog, partnergeweld, kindermishandeling, pesten (meer daarover in het thema 'Mens en zingeving)... 

Iedereen moet de ander aanvaarden. Of je nu blank of zwart bent, dik of dun, mooi of lelijk. Iedereen heeft zijn goede kantjes maar ook zijn minder goede. 

Je bouwt vanaf je geboorte tot waar je nu staat in het leven, een persoonlijkheid op, een karakter. Deze kan naarmate  je ouder wordt bijgestuurd worden maar helemaal anders worden, zit er niet meteen in. Elke persoon die op deze wereld rondloopt, moet zijn medemens aanvaarden zoals hij of zij is. 

Deze foto toont het respect aan. 
De mensen verwachten met respect behandeld te worden door zijn medemens. Maar als je zelf geen respect hebt voor de ander, mag je ook niet verwachten dat de andere dat heeft tegenover jou. 

Als jij zelf geen respect hebt voor iemand of als jij zelf geen appreciatie toont aan de persoon die iets gemaakt of gedaan heeft voor jou, mag je toch ook geen respect/ appreciatie eisen van die persoon tegenover jouw werk. Die persoon voelt ook wel dat je hem of haar niet graag hebt. Ons menselijk gestel is daartoe voorbereid. 

Ik vind dat respect voor elkaar er nog te weinig is, in onze samenleving. Dat zou moeten veranderen! Je hoeft daarom geen "liefdesverklaring" af te leggen tegenover die persoon. Maar: een simpele 'Dank je wel!' is snel gezegd. 

Even wat meer over dat menselijk gestel:

Ons menselijk lichaam is zo gedetailleerd gemaakt. Het is gemaakt om gevoelens waar te nemen die anderen uitstralen tegenover jezelf. 

Elke mens stelt zich kwetsbaar op tegenover anderen, tegenover de wereld, school... 

Elke mens maakt weleens tegenslagen mee. Maar het is de bedoeling, als we deze tegenslagen nog eens tegenkomen op ons pad, dat we deze kunnen relativeren. Dat we deze kunnen minimaliseren. Niet volledig wegduwen uiteraard maar er leren mee leven. Kunnen zeggen "Wat gebeurd is, is gebeurd!" 

Meer hierover in het stukje 'Gelukkig of net niet?' in het onderdeel 'Mens en zingeving'.  

Een artikel over Paul Verhaeghe - Inleveren voor of tegen het neoliberalisme. 

Op economisch vlak: De oorspronkelijke visie was om een eengemaakte vrije markt te vormen, om ons betere producten en diensten aan te bieden. De realiteit is echter het omgekeerde. We hebben een markt die veel concurrentie biedt. Zowel de zelfstandigen als de grotere ketens oefenen een concurrentiestrijd uit op en met elkaar. De zogenoemde witte producten blijken slechter te zijn dan de merkproducten. Maar is dat wel zo? Als we kijken naar de plaats waar die producten geproduceerd worden, zijn die nagenoeg hetzelfde. Dus we kunnen stellen dat zowel merkproducten als de witte producten in dezelfde fabriek gemaakt worden. Aan de hand daarvan kunnen we ons de vraag stellen of het dan echt verschillend is? Een voorbeeld: De Leo koeken smaken namelijk identiek hetzelfde als de olé koeken, de versie van Aldi. We moeten dus rekening houden met de leugens van de maatschappij en vooral de reclames. We moeten in acht nemen dat een verschil misschien toch geen verschil is.

Ook op maatschappelijk vlak heeft het neoliberalisme gefaald. Als we kijken naar het wetenschappelijk onderzoek dat in Groot – Brittannië gevoerd werd, zien we dat op 30 jaar tijd, de inkomensverschillen spectaculair gestegen zijn. Waardoor de middenklasse aan het wegvallen is. Men spreekt nog enkel over armen en rijken. Maar is dat inkomensverschil nu enkel bij de armen te merken? Neen! Ook bij de rijken kunnen we een inkomensverschil merken. Misschien gaan de rijkeren niet over in maatschappelijke schandalen omdat ze een beetje overschot gekweekt hebben. Maar toch…

Ik vind dat we niet alle maatschappelijke schandalen zoals drugs, tienerzwangerschappen, pillen… te maken hebben met een inkomensverschil. Een tienerzwangerschap bijvoorbeeld. In de eerste plaats zijn er misschien meisjes die er net voor kiezen om zo snel zwanger te worden. Ze willen een jonge moeder zijn. Ook kan het een ongelukje zijn, een baby die niet ongewenst is maar toch niet verwacht was. Pillen hebben niet altijd onmiddellijk met een overdosis te maken. Je kan bijvoorbeeld door je werk depressief raken waardoor je antidepressiva moet innemen. Als je er dan verslaafd aan wordt, heeft dat dan met je inkomstenverschil te maken? Ik denk het niet!

Hiermee kan ik doorgaan naar het volgende vlak, namelijk het psychologische. De onderliggende oorzaak van antidepressiva ligt misschien hier, op dit vlak. Een antidepressiva krijg je niet zomaar voorgeschreven. Meestal gaat een onderzoek hieraan vooraf. Zeker eentje door de huisarts en misschien, in sommige gevallen ook door een psychiater.

Ook het neoliberalisme heeft hierop een diepe indruk nagelaten. Daar ben ik het volledig mee eens. Zowel op de werkvloer, in het onderwijs, op kantoor… worden de collega’s onder elkaar niet meer gerespecteerd. Onderlinge, goede, vriendschappelijke relaties met collega’s bestaan niet meer. Iedereen kijkt neer op elkaar. Collega 1 ziet bijvoorbeeld dat collega 2 beter is in iets dan hemzelf. Collega 2 krijgt daarvoor heel wat respect waardoor collega 1 besluit aan deze eigenschap te werken. Hij wil ook gerespecteerd worden, wil niet meer uitgesloten worden. Collega 1 denkt dat hij er goed aan doet, terwijl de andere collega’s kunnen denken dat hij collega 2 na-aapt. Hierdoor wordt collega 1 nog meer uitgesloten; Het fenomeen ‘pesten’ komt hier vooral aan bod. Het komt niet alleen meer voor op school maar ook op de werkvloer. Het moet vermeden worden. Zelf heb ik ondervonden hoe het is en het MOET vermeden worden. Ik vind dat er daarom nog meer antipest – campagnes moeten opgestart worden! De mensen worden de dag van vandaag teveel geconfronteerd met de vernedering, het schuldgevoel en vooral de schaamte. (meer hierover in het stuk 'Mens en zingeving')

Het onderwijs speelt hierin ook een belangrijke rol. Het idee dat kinderen geduwd worden in een bepaalde richting omdat ze screenings moeten afleggen is gewoon absurd! Een kind uit de kleuterklas of de lagere school kan geen vrijheid meer voelen. Het voelt zich verplicht om die richting uit te gaan. In tegenstelling tot screenings met leerlingen uit het zesde middelbaar of bij ons eerstejaars studenten in het hoger onderwijs of universiteit, deze screenings kunnen dan net handig zijn. Enerzijds om te kijken of je wel op je plaats zit ( ~ eerstejaarsstudenten) en anderzijds om jezelf te helpen in het maken van je keuze ( ~ leerlingen uit het zesde middelbaar). Dit zou niet mogen. 
Maar is dat effectief wel zo? Die screenings zijn er niet om de kinderen in een bepaalde richting te sturen! Ze zijn er om het vermogen van elk kind te bekijken. Ze willen nagaan hoever de kinderen geëvolueerd zijn in het maken van een tekening bijvoorbeeld... 
Vandaar dat het Freinetonderwijs eerst het zorgmodel en het coöperatieve inschakelt in z’n schoolvisie. De kinderen moeten niet alleen dingen doen die ze niet graag doen. Net de dingen die ze wel graag doen mogen ze ook doen. Die kinderen vinden dat super! Ze mogen doen wat ze graag doen, hun enthousiasme blijft aanstekelijk. En daarna of daarvoor een les krijgen of oefeningen maken die ze minder graag doen. Och, dat nemen ze er dan wel bij. Ze hebben net of mogen straks iets doen waar ze goed in zijn, waarin ze uitblinken, kortom iets dat ze graag doen. Hierbij het slot: Gun kinderen hun vrijheid! Ze zullen later nog genoeg moeten werken. En wie weet, wel een job die ze niet graag doen. Dat zou zonde zijn! Stuur ze niet in een richting waar een gebrek aan personeel voor is maar laat ze hun eigen keuze maken, zo zullen ze later veel liever naar hun job vertrekken ’s morgens.

Over het algemeen is het egoïstisch dat de maatschappij zelfdoding een economische kost vindt. Ik vind dat ze eerder zouden moeten stilstaan bij het feit waarom er de laatste jaren zoveel zelfdodingen en zelfverminkingen zijn? Komt dat niet een beetje door de maatschappij waarin we leven? Met de pesterijen, met de onleefbaarheid ervan.. Hoe komt het dat mensen op een school binnen geraken en dan wild in het rond beginnen te schieten? Door de maatschappij die niet genoeg ingrijpt! De maatschappij houdt er geen rekening mee, het is precies alsof ze denken dat het enkel maar ons probleem is. 

Maar hoe moeten we nu dat systeem aanpakken? Aan inlevering doen zeggen de leiders van de maatschappij. Aan ingeving? Komaan zeg! Er zijn mensen op de wereld en ook in België die moeten cijferen, rekenen en de eindjes aan elkaar moeten knopen om rond te komen. En dan gaan ZIJ, die 8000 euro per maand verdienen zeggen dat WIJ moeten inleveren? Waar is de logica, vraag ik me dan af. Moesten zij elk 3000 euro inleveren zouden we toch al een eindje verder staan op onze weg, niet? Met 5000 euro komen ze heus ook wel toe!
Maar niet alleen aan inlevering doen vind ik. Het voorbeeld dat ik aanhaalde (over het wild in het rond schieten op scholen) is al een paar keer voorgekomen in Amerika. Ze moeten het oplossen door niet zomaar wapenvergunningen te geven. Je weet niet met welke mensen je te maken hebt! Ze kunnen wel zeggen dat het om een collectie gaat, maar is dat wel zo? We weten het nooit. De dag van vandaag moeten we rekening houden met de achterliggende boodschap van een mens; bedoelen ze het echt wel goed of is het maar schijn? 

Tot slot:

We moeten meer zelfdiscipline in ons hebben om ook de verhouding met de anderen zin te geven. We moeten een beetje werken aan onszelf en wie weet wordt onze maatschappij daar ook beter van. 





Bronnen:

Allposters. (s.d.). Respect. Geraadpleegd op 30 oktober 2013, op http://www.allposters.be/-sp/Respect-Posters_i857363_.htm.

Verhaeghe, P. (2012, 30 januari). Inleveren voor of tegen het neoliberalisme. Vooruit, p. 8

Vermeulen. J. (2012). Mens en samenleving: Een goede samenleving. Geraadpleegd op 30 oktober 2013, op http://jolienvermeulen.blogspot.be/2012/11/mens-en-samenleving-een-goede.html.